Het was heel erg mooi weer in Waihi Beach en wij zijn er daarom drie nachten gebleven. Lekker de hele dag niets anders gedaan dan zwemmen en relaxen. Wij hebben dan ook een aardig zomerkleurtje gekregen.

Op 10 december zijn wij vertrokken naar Hamilton. Dit is de op vier na grootste stad van Nieuw-Zeeland en wordt eigenlijk nooit aangedaan door toeristen want het ligt niet op de gebruikelijke route. Maar wat kan ons het schelen..........we hebben tijd zat. Hamilton is bekend om zijn mooie tuinen...........dus daar gingen wij niet naar toe. Wij zijn een beetje in het stadje gaan rondkijken. Wat ons opviel is dat alles zo nieuw is (of lijkt), net alsof ze de stad gisteren hebben neergezet. Alles schoon, netjes en verzorgd, ja zelfs hele trendy bars. Maar dat moeten Hans en Alexandra maar een andere keer gaan onderzoeken. Parkeren met een camper is zoals in iedere stad een klein drama. Waar laat je zo'n groot ding. Je hebt namelijk minimaal twee parkeerplaatsen achter elkaar nodig. Uiteindelijk maar bij een meer neergezet en vervolgens te voet de stad in. Maar eerst even in een soort Media Markt gekeken. Hans is inmiddels ook helemaal into de e-reader van Alexandra dat hij er eigenlijk een voor zichzelf wilde. Wat denk je............de verkoper had er nog nooit van gehoord. Dus stond Alexandra haar e-reader aan de verkoper te demonstreren. En ook hij was erg enthousiast en zag de voordelen ervan. De verkoper gaf aan dat ze inderdaad een half jaar achter lopen in NZ. Inmiddels heeft Alexandra haar eerste e-book uit en is ze met de volgende bezig. Hans heeft ook zijn eerste boek uit en heeft nu de e-reader van Alexandra gestolen.

In Hamilton verbleven wij op een 3 sterren camping, na een voortreffelijke Thaise maaltijd. Helaas is The Lonely Planet uitgave september 2009 (??? ) ook niet helemaal up to date aangezien Hans een kwartier heeft gezocht naar een aanbevolen restaurant wat niet meer bestond. Bij aankomst op de driesterren camping hebben wij al snel besloten dat wij toch niet van die doorgewinterde kampeerfanaten zijn en dat wij meer van de vijf sterren campings zijn. Ja het is iets duurder (ongeveer eur 10 per nacht meer) maar daar heb je ook veel meer faciliteiten voor. Dus een normale Wifi verbinding in plaats van ruk (Hans) internet. Ja, en dat is heeeeeeeeeeeel belangrijk! Wat natuurlijk veel belangrijker is, is dat er op de vijf sterren campings een springkussen is waar Alexandra (oja de kinderen) zich op uit kan/kunnen leven.

Helaas blijkt Alexandra's europas door het vele gebruik dusdanig versleten te zijn dat hij geweigerd wordt bij iedere geldautomaat. Saldo is OK, pas blijkbaar beschadigd. De oooo zoooooo leuke must have Ipanema slippertjes (Gisele Bündschen) van Rebecca en Alexandra werden daarom maar even met de credit card afgetikt.

Vanuit Hamilton zijn wij naar de Wataimo Caves (Ja sorry alles wat hier maar enigszins met water te maken heeft,en dat is nogal veel, begint op z'n minst met Wa) gegaan. Een tochtje van een uurtje door de binnenlanden. Voor het eerst soms kaarsrechte wegen. Eenmaal aangekomen begon het te regenen maar in een grot heb je daar gelukkig geen last van. Heel leuk om eens een gloeiworm grot te bezoeken, nooit geweten dat die beesten bestaan. Ze geven in ieder geval een erg mooi lichtschouwspel. Bij de giftshop verkochten ze regenjassen en dat vond Alexandra wat verdacht. Ook het plaatje van de uitgezochte top 10 vijf sterren

Camping (voor het geval jullie iets gemist hebben, wij zijn onderhand hier overal member, van: Het Top 10 Holiday Park, van de Countdown supermarkt ed. Waarom? Korting is snel verdiend) zag er wat regenachtig uit. Wij wilden het risico niet lopen om in een of ander regenachtig oord te kamperen dus besloten wij om eventjes (ahum, tot woede van vooral Rebecca) drie uurtjes door te rijden naar Lake Taupo. Volgens The Lonely Planet hebben ze daar het grootste springkussen van NZ, dus Rebecca daarmee gelokt.

En het springkussen is inderdaad enorm, maar ook leuk zijn de trampolines, de schommels, de klimrekken ed. Rebecca kon meteen in het Engels beginnen en heeft tikkertje en verstoppertje gedaan met Jillian en Beth uit Australië. Later ontmoette ze ook Tom en Tess uit Gorinchem waar ze de volgende dag leuk mee speelde. Ondertussen hebben wij best wat Nederlanders ontmoet die net als ons er drie maanden op uit waren. Sommigen met kids in de leeftijd van onze kids (onder het mom van.........nu kan het nog) en sommigen met kids die uit het huis al uit waren en eindelijk weer tijd voor zichzelf hadden.

Helaas was het vanochtend ook hier slecht weer, dus hebben wij besloten om maar naar een binnenzwembad, verwarmd met thermaal water te gaan. Je kon ook gebruik maken van een privé spa tegen betaling. En om de NZ economie wat te ondersteunen deden wij dat. Nou dat thermale water bleek terminaal water te bevatten voor de zegelring van Hans. Die is nu helaas niet meer zilverkleurig maar bronskleurig. Blijkbaar stond het aangegeven. Nooit gezien.