Ieder restaurant, camping en overige horecagelegenheid is op z'n minst finalist in een of andere competitie. Ze zijn hier gek op het winnen van prijzen, voor elke business is wel een award te winnen. In ieder stadje kom je wel een engraver (graveerder) tegen die bokalen, glazen en dergelijke graveert. Zo kwamen wij laatst op een '2002 award winning camping'. Hallo dan, wat hebben jullie de afgelopen 7 jaar gepresteerd???

Na 's ochtends wat te hebben geluierd, nog een race met de skelters en een zwempartij van Hans met de meiden in water van 22 graden, zijn we 's middags het dorpje ingegaan. Erg gezellig en touristisch, helemaal om het walvis kijken heengebouwd. Het bekijken van walvissen hebben we overgeslagen. Er stond een zeer stevige wind en we moesten dan met de kids op een boot een paar uur de open zee op. Het lijkt ons verstandiger gezien onze zeer beperkte zeebenen om nu maar eens aan wal te blijven. Helaas was het niet zoals 5 jaar geleden in Hermannus (Zuid-Afrika) dat je de walvissen al vanaf de kant kon zien. Het was eerst zeer bewolkt, maar in 10 minuten tijd trok het helemaal open en tot onze grote verbazing leverde dat ineens prachtige foto's op, want we stonden vlakbij hele hoge bergen! Die hadden we gisteravond en vanochtend simpelweg niet gezien door de wolken. Zo krijgt mist weer een andere betekenis.

Vervolgens met de kids een lekker terrasje gepakt en daarna de middag afgesloten bij de plaatselijke pizzeria. Alexandra probeerde weer eens een pizza zonder kaas (dat kan dus gewoon niet lekker zijn) en werd helaas teleurgesteld. Rebecca en Hans hadden daarentegen een superpizzas die helemaal opgingen. Dianthe sloot de rij door bij iedereen vleesjes te jatten en wat spagetti naar binnen te werken. Vervolgens kwam een Amerikaans gezin voorrijden in een minibusje. Met de lonely planet in de hand stormden ze naar binnen met allerlei specifieke bestellingen en een hoop Amerikaans kabaal en geknauw. Het was zo opvallend dat Alexandra eenmaal thuis gekomen direct de lonely planet erbij pakte en daarin bleek dat verschillende gerechten van deze pizzeria de hemel in werden geprezen. Dat verklaarde waarschijnlijk ook waarom we meer dan EUR 50 voor 3 pizzas aftikten.....

's Avonds kreeg Alexandra een briljante ingeving. Kunnen we niet een paar dagen naar Sydney ? Daar is het nu lekker warm en Hans zegt altijd dat het een geweldige stad is en we zijn nu vlakbij, het is maar drie uurtjes vliegen. Nu zijn wij altijd in voor gekke dingen, dus morgen maar even langs een reisburo om te kijken wat de mogelijkheden zijn.