Wakker geworden in Kaikoura, helaas waren de meiden al om 6.30 uur klaarwakker dus het was een korte nacht. Dan maar iets moois ervan maken en om 9.00 uur reden we nog een rondje door het stadje en vervolgens reden we in 1 ruk naar Christchurch. Daar eenmaal aangekomen was het weer helaas omgeslagen van strak blauw naar zeer grijs en koud. Zeker 6 a 7 graden kouder na 180 km rijden. Dus de lange broeken en truien gingen weer aan en de korte broek en rokjes konden weer in de hoek. Na deze verkleedpartij hebben we de 5* camping geïnspecteerd. Ziet er prima uit, maar bij de foto van het verwarmde zwembad is een zeer sterkte combinatie van photoshoppen en een groothoeklens gebruikt....

Gelukkig is er een grote shopping mall op 400 meter afstand (ok, daar is deze camping ook wel een beetje op geselecteerd door de dames) dus snel naar binnen! Na het eerste ijsje van deze dag, weer schoenen voor de kleine dames (keurige nep-crocs, na 2 jaar protesteren konden we het niet meer tegenhouden) en een paar stinkluiers van Dianthe bevonden we ons ineens in de bioscoop. Dat zag er goed uit, met tal van leuke films voor de papa en mama, maar ja dat kan natuurlijk niet al zag Rebecca het wel als een optie dat wij gingen als zij lagen te slapen. Daar denken wij toch anders over, al slapen ze als roosjes. Gelukkig begon er na 30 minuten ook een kinderfilm: Planet 51. Na een schokkend begin met veel geschiet hebben zowel beide kids als de ouders zich rotgelachen bij het genot van teveel popcorn en flesjes water. Onze Dianthe voor het eerst in de bioscoop, ze vond het geweldig! En dat 1,5 uur lang.

Daarna op naar het reisburo. Er waren nog een paar plaatsen in het vliegtuig naar Sydney voor morgen maar.......dan wel voor het 3-voudige tarief haha. Er werd ons keurig uitgelegd dat het morgen oudejaarsavond is en dat Sydney dan met New York en Londen 1 van de 3 populairste plaatsen ter wereld is om dat mee te maken. Oeps, wij dachten een briljant idee te hebben. Vriendelijk de mevrouw bedankt en gezegd dat we dan toch maar dat feest in het altijd bruisende en koude Oamaru (circa 1.000 inwoners..) zouden gaan. Tsja daar zal wel plek genoeg zijn. Niet getreurd want gisteren heeft Alexandra zowel een fleece trui met korte als met lange mouwen gekocht en ze is nu op alles voorbereid. Hans moet het doen met een trainingsjack, maar die kan het volgens Rebecca niet koud hebben, want papa heeft haar op zijn armen. Deze heerlijke middag hebben we in stijl afgesloten bij de foodcourt met een heerlijke Chinese maaltijd.