Zon!! Niet te geloven, we doen het gordijn omhoog en kijken tegen een strak blauwe lucht aan. Alexandra wordt voor het eerst deze vakantie eerder wakker dan de kinderen en begint spontaan te stralen. Hier hebben we een tijd naar uitgekeken. Alexandra maakt al zingend ontbijt voor de hele familie en begint zelfs eieren te bakken in de camper. Naast de zon zullen ook het twenty four incident haar vrolijk hebben gestemd als de overwinning gisteravond op Hans tijdens de eerste kaartsessie van deze vakantie. Na 45 minuten spelen hadden we weer de basics van het kaarstspelletje pesten boven tafel. De test voor iedere relatie....

Na de opa's en oma's weer even te hebben gebeld via internet zijn we snel naar de watertaxi gerend. Toch niet weer zeeziek worden he. Hans vertelt trots dat zowel de heen als terugweg 1.45 uur duurt met het bootje, we een trekking gaan doen van 2 uur en een uurtje op een verlaten strand gaan doorbrengen. De drie dames kijken hem wat onderzoekend aan, maar gaan toch maar aan boord. Het is tenslotte al betaald...

De tocht door (of liever gezegd langs de kust van) het Abel Tasman Park behoord al snel tot één van de hoogtepunten van onze reis. Schitterende dichtgegroeide groene heuvels met letterlijk goudgele stranden zijn een garantie voor prachtige foto's. Als onze Abel Tasman zijn ontdekte 'Zeeland' gewoon geregistreerd had zou New Zealand nu nog gewoon Zeeland heten en waarschijnlijk sprak men hier dan nu ook Nederlands. Nu ging de Engelsman Cook ermee aan de haal.

Na zo'n 50 zeehonden op een rots van dichtbij te hebben bewonderd worden we afgezet bij ons eindpunt. Een prachtig wit i.p.v. goudgeel strand. Daar zijn we naar het enige restaurant van het park gegaan (daarom betaalden we ook € 7,50 voor 20 stukjes patat...) en hebben we ons voorbereid op de wandeltocht. En daar gingen we! Na een lading repellent over ons heen te hebben gespoten. Alexandra op haar slippers, Rebecca met zonnebril en nep-crocs en Dianthe....bij Hans op de arm. Een prachtige heuvelachtige route dwars door de dikke begroeiing leidde ons naar het geweldige strand van Tonga Bay. De zee had zich ondertussen zo'n 20 meter teruggetrokken en daardoor lag er 2 kilometer maagdelijk goudgeel strand van 40 meter breed voor onze voeten. De foto's spreken voor zich zullen we maar zeggen.

Hier hebben we 1,5 uur lekker geluierd. Alexandra en Rebecca vonden nog een prachtige toren vormige heel grote schelp. Ook de bewoner van die schelp zat er helaas nog in. Daarom bracht Alexandra de schelp terug naar het randje van de zee om het levende beestje nog wat te helpen. Rebecca was het hier absoluut niet mee eens want de schelp moest mee naar huis en Alexandra moest de slak er maar even uithalen. Helaas voor Rebecca nam de zee de schelp gauw weer terug. Tranen met tuiten voor 20 minuten helaas. Alexandra heeft nog geprobeerd om uit te leggen dat je niet zomaar een huis van een dier kan stelen, maar het kwam niet aan. Ze vond het niet erg als de slak dood zou gaan zonder zijn huis. De watertaxi kwam ons keurig op tijd weer ophalen en de meiden vielen in slaap op de terugweg.

Eenmaal terug hebben we twee ijsjes verorberd en een overheerlijke pizza naar binnen gewerkt. Het record aan ijsjes is vandaag bijgesteld: het waren er in totaal drie. De meiden zijn nu aan het bijkomen van een mooie dag en worden vriendelijk verzocht morgen weer als laatste wakker te worden....