Weer terug naar Nieuw-Zeeland. Echt heel veel zin hebben wij er niet in want Sydney is zeer goed bevallen. Rechtstreeks doorvliegen naar Malysië was handiger geweest (we zitten alweer bijna 3 uur in de goede richting), maar dat heb je met spontane acties. De koffers even bij het hotel achterlaten en snel onze laatste toeristische acties uithalen. Te beginnen met een heerlijk wandeling door de Royal Botanic Gardens. Een prachtig park midden in het centrum met aan de ene kant hoge flatgebouwen van bedrijven en aan de andere kant het water. In Sydney hebben ze werkelijk overal een prachtige promenade aangelegd wat de stad echt een ruime uitstraling geeft. We zijn nog even bij het Opera House naar binnen gegaan, maar het is gewoon een mooi en modern theater. Van buiten is het veel specialer. Rebecca wilde als lunch graag nog één keer de lekkerste pizza van de hele wereld (ons tentje in Darling Harbour; Casa di Nico) dus hebben wij de boot genomen naar Darling Harbour. Recht voor ons restaurant stapten wij uit en namen wij voor de vierde keer in dit restaurant plaats.

Overigens rent het geld hier je zak uit. In Nieuw-Zeeland konden wij makkelijk uitkomen met eur 100 per dag. Hier staan wij iedere dag weer bij de ATM en vragen wij ons af waar ons geld naartoe is gegaan. Nee, niet naar kleding: gewoon naar eten, drinken en vervoer. Vooral het vervoer is behoorlijk duur. Dianthe reist hier als tweejarige nog gewoon gratis maar Rebecca betaalt de prijs voor een volwassene met een kleine korting.

Het was vandaag alweer een stuk warmer en wij hadden bedacht dat we de trein naar de luchthaven gingen nemen. Een briljant plan omdat de trein/metro (is het eigenlijk hetzelfde) recht voor ons hotel stopt. Een beetje jammer was het vervolgens dat de lift niet werkte en wij op eigen kracht drie etages naar beneden moesten komen met twee kids, de buggy en alle bagage. Bezweet maar voldaan kwamen wij volle goede moed aan op het vliegveld van Christchurch. Eenmaal op het bord kijken verging de vrolijke stemming van Hans: twee uur vertraging! Alexandra en de meisjes stonden vol verbazing te kijken hoe Hans tegen een bord stond te schelden. Bij het navragen bleek dat er vogels in de motor van ons vliegtuig waren gevlogen en dat het vervangende toestel op de verkeerde luchthaven was afgeleverd. Gelukkig konden de meiden heerlijk spelen bij de McDonalds en wij konden rustig de krant lezen. Dat deze vertraging toch er onhandig was bleek wel het laatste uur van het vliegen. Voor Dianthe werd het nu echt te laat. Die zette het op een janken en was zelfs door Hans amper stil te houden. Zeker ook toen ze bij het landen niet meer op papa zijn schoot mocht zitten....

Wij waren nog even vergeten te melden dat zowel Australië als Nieuw-Zeeland met al haar strenge douane regels niet makkelijk is om in en uit te komen. Tig keer word je op van alles gecontroleerd en telkens gaan je spullen weer door de scanner. Alexandra had zelfs een lamme arm van alle formulieren die ze moest invullen voor het hele gezin bij zowel vertrek als aankomst. Toen wij compleet moe eindelijk 's avonds laat in Christchurch aankwamen maakte de dame van de douane het helemaal gezellig. Of wij toch wel even heel goed wilden uitleggen hoe het kwam dat we al in Nieuw-Zeeland waren geweest en nu maar voor 4 dagen terugkwamen? Hoogst ongebruikelijk en zeer verdacht allemaal. Pfff daar zaten we net op te wachten. Alexandra bleef gelukkig vriendelijk en nadat ze de vertrek tickets naar Singapore had laten zien konden wij doorlopen.

Het lijkt wel of ze bang zijn dat je er illegaal wil gaan wonen. Nog één keer alles door de scanner en ja hoor... We werden weer tegengehouden, maar nu met een andere reden. Een bio hazard wel te verstaan. Omdat Nieuw-Zeeland een aantal jaren geleden is getrakteerd op onder andere de Europese aardappelziekte mag er geen voedsel, in de ruimste zin van het woord, het land in. Ook ben je een risico als je in contact bent geweest met boerderij dieren (Q-koorts), als je in de wildernis bent geweest of als je hebt gekampeerd. Enfin, de dame van de scan moest hard lachen toen ze Dianthe's luiertas opendeed en ontdekte dat het apparaat een bio hazard had aangegeven vanwege een keurig verpakte volle plasluier van Dianthe.