Wanaka

Helaas, het is een en al regen wat er valt. De gondel maar de gondel gelaten en als een haas vertrokken uit Queenstown. Op weg naar Wanaka. Er zijn in dit geval twee wegen die naar Wanaka gaan. De rit van 60 km over de bergpas en de rit van 110 km door het dal. Jullie begrijpen wel welke wij hebben genomen, wij zijn nergens meer bang voor met onze monstertruck. De uitzicht foto's zijn mooi geworden.

Wanaka is ook een wintersportstadje, alleen een stuk kleiner dat Queenstown. Wij kwamen met stralend weer aangereden en keken uit over het meer met daarachter de nog ietwat besneeuwde bergen. Heel mooi.

Helaas trok het ook hier vanmiddag weer dicht en werd het berekoud door de harde wind. Wij hopen dat de dame van de receptie een grapje maakte toen ze zei dat er voor vannacht sneeuw verwacht wordt. Wij wilden nog even waterfietsen, maar eenmaal bij het meer aangekomen waren de golven al zo hoog als bij de Noordzee. Ons lekker uitgeleefd in de speeltuin dan maar. Vanavond ging een grote wens van Rebecca in vervulling: pannenkoeken (of is het nou pannekoeken??) eten! Alexandra ging vanwege de regen maar in de camper bakken. Na één pannenkoek hielden de dames het voor gezien. Ze vonden het heerlijk, maar de buikjes zaten vol na alle ijsjes. Tsja, dan maar een verrassing morgen bij het ontbijt.

Morgen zouden we nog een nachtje in Wanaka blijven, maar reken er maar op dat we snel doorrijden naar de Franz Josef Gletsjer. We willen namelijk zo snel mogelijk naar de gouden stranden van Abel Tasman National Park en Nelson. Hopelijk daar meer geluk met het weer. Het kan toch niet zo zijn dat het vier weken lang sterk wisselvallig weer is hartje zomer. Alexandra denkt er sterk over om een winterjas aan te schaffen met dezelfde redenen als ze haar fleecetruien heeft aangeschaft: als je ze koopt heb je ze niet meer nodig omdat het weer omslaat........yes dream on and on and on.....

Het is nog zo'n 900 kilometer rijden naar de goudgele stranden en daarmee de zonnigste plek van Nieuw-Zeeland en dan niet over snelwegen zoals in Europa....

Queenstown

Na aankomst in Queenstown hebben wij het welgeteld 1,5 uur droog gehouden. Daarna is het weer gaan regenen. Overal waar wij de laatste tijd aankomen is het droog maar blijkbaar slepen wij het regenfront achter onze camper aan. Een collega (Sabiene) van Hans zegt niet voor niets dat ze niet tegelijkertijd met Hans op vakantie wil gaan omdat ze dan alleen maar regen heeft. Inmiddels worden wij er dan ook behoorlijk moedeloos van, de zwemspullen zijn al drie weken niet uit de kast geweest. De locals klagen inmiddels ook over de wisselvallige zomer 'Nee hoor...........dat hebben we anders nooit!!!!!' Alexandra is inmiddels zo chagrijnig dat er geen land met haar te bezeilen is, ze heeft het koud en het is te nat.

Queenstown is een erg leuk stadje, veel bedrijvigheid. Het is een echte wintersportplaats, vergelijkbaar met Whistler in Canada.Ze lopen hier nog net niet op skischoenen rond maar het scheelt niet veel. Je kunt hier in de zomer fantastisch: Hiken, Basejumpen, Skydiven en watersporten op het meer. Nu is dat voor ons wat te spannend dus kozen wij ervoor om de volgende dag met de gondel omhoog te gaan om vervolgens een scenic afdaling te doen op een soort bobslee.

Milford Sound

Vandaag zijn we vroeg opgestaan voor een bezoek aan de Milford Sound. Er zijn twee Sounds (fjorden) die je kan bezoeken, de Milford Sound en de Doubtful Sound. De laatste kun je bezoeken door middel van een combinatie van boot-bus-boot. Voor Alexandra geen optie aangezien ze dan twee keer misselijk zou worden. We hebben ervoor gekozen om de Milford Sound zelf te rijden (120 km enkele reis), het schijnt een van de mooiste wegen van NZ te zijn. Ze doen er hier heel spannend over, moeilijke weg, bergpas enz. Nou mensen, wij hebben nog nooit zo'n easy weg meegemaakt. Ook met onze monstertruck is de weg ernaar toe meer dan prima te doen. We gingen weg uit Te Anau met mooi weer, eenmaal aangekomen bij de Milford Sound konden wij weinig anders zien dan.........mist. Wij blij dat wij de allergoedkoopste tour (Scenic Tour) hadden genomen, deze bestond uit slechts 1,5 uur varen en luisteren naar een tekstbandje. Helemaal prima. Onderweg hebben wij zeeleeuwen gezien en ook dolfijnen, geen bergen wel veel regen en mist.

Op onze terugweg hadden wij een bushwalk gepland, maar het regende te hard en dus vonden wij het prima om met onze camper op de parkeerplaats te staan. Dianthe kon zo even een uurtje slapen, Alexandra lezen en Rebecca DS-sen. En Hans.....die is maar naast Dianthe gaan liggen. Op een moment liepen er wel erg grote vogels over de parkeerplaats, ze werden door iedereen op de foto gezet. Dus vogelaars als wij zijn dachten......we geven de beestjes gewoon een beetje brood vanuit de camper: raampje open, brood eruit en klik vanuit de luie stoel een of andere roofvogel op het plaatje. Dit leek ons een betere optie dan in de zeikregen uit de camper om een foto van een of andere vogel te maken. Dit leverde inderdaad een fantastisch resultaat op. Er zaten drie roofvogels op de auto naast ons te wachten totdat Rebecca ze stukjes brood gaf. Later zaten er ook twee op het dak van onze camper dus werd onze camper ook veelvuldig gefotografeerd. Op een moment stond er een fanatieke vogelaarster te schreeuwen naar Rebecca dat ze de vogels niet mocht voeren. Gelukkig reikt de engelse woordenschat van Rebecca nog niet zover en wat fijn is het toch dat de ramen van de camper geblindeerd zijn.

's Avonds hebben wij gezellig zitten borrelen met onze Aussie buren uit..........ja Sydney. En natuurlijk kunnen wij hun aanbod niet afslaan om bij hun in Sydney te komen BBQ-en. Wij willen wel eens even zien hoe een investment banker van Morgan Stanley in Sydney woont. Ze hebben nog vacatures gaf deze banker al aan .......

Dunedin naar Te Anau

Inmiddels is Dianthe weer in het gelukkige bezit van een buggy. Zelf koos ze een donderblauwe Winnie de Pooh buggy uit, maar die vonden we wat krakkemikkerig. Dus werd het een mooie rode. Hans en Alexandra waren het namelijk na een dag tillen alweer zat. Meestal wil ze gedragen worden dus of de buggy nu weer voor de tassen gebruikt wordt moeten we maar zien.

Vandaag hebben wij een lange rit gemaakt van Dunedin naar Te Anau. Er stond een snoeiharde wind en met zo'n hoge camper merk je pas hoe windgevoelig je eigenlijk bent. Onderweg zijn wij een paar keer gestopt omdat het toch niet helemaal lekker zat met het slot van de buitendeur. Het leek wel of de wind eronder kwam en h'm open wilde rukken. Het was niet mogelijk om er iets aan te doen dus maar op goed geluk doorgereden.

Ook ontvingen wij vandaag een vreselijk bericht uit Nederland. Een collega van Hans is op oudejaarsdag beroofd, daarbij van haar fiets afgevallen (of gegooid) en bewusteloos geraakt. Ze heeft een hersenbloeding gekregen, heeft een zware operatie ondergaan en wordt nu in het ziekenhuis in een coma gehouden. De daders zijn spoorloos............wat is dit voor een land!!!! Wij hopen dat ze snel helemaal zal kunnen herstellen. Wij duimen voor je!

Bondi Beach here we come!

Bondi Beach here we come!

Voor de googlelaars onder ons.............dit ligt niet in Nieuw-Zeeland maar in......Australië. Sydney om precies te zijn. Jaaaaaaaaaaa, we gaan er echt naar toe!!!! Het duurt nog even maar het is een geweldig vooruitzicht! De weersverwachting wordt er hier niet beter op. Alexandra weigert zelfs om in de stromende regen de Doubtfull Sound te bezoeken. De komende drie dagen krijgt het weer hier het cijfer 2. Koud en nat. Wij willen warm en droog. Volgens de locals is het weer hier in NZ van slag af. En laat het nu dan in Sydney 30 graden en licht bewolkt zijn. Wij vertrekken op 21 januari en komen op 25 januari weer terug in Christchurch. Net online geboekt, we moeten alleen nog wel even een visum voor Australië regelen maar dat kan zo gepiept zijn.

Hier hebben jullie een update van ons reisschema

4-1 en 5-1 naar Te Anau

6-1 Queenstown

7-1 en 8-1 Wanaka

9-1 Haast

10-1 en 11-1 Frans Jozef Gletsjer

12-1 Westport

13,14 en 15-1 Motueka (Abel Tasman national park)

16-1 en 17-1 Nelson

18-1 en 19-1 Hamner Springs

20-1 Camper inleveren in Christchurch. 's avonds slapen in het Heritage hotel in Christchurch.

21-1 vroeg opstaan, want om 7.00 uur gaat het vliegtuig naar Sydney (Hotel: The Menzies Sydney)

25-1 terug in Christchurch. Van 25-1 tot 29-1 slapen in Christchurch

29-1 vliegen naar Singapore en direct door naar Langkawi (Malysië)

Van 29-1 tm 5-2 slapen in het 5* Tanjung Rhu Resort.

5-2 tot 6-2 vliegen naar Amsterdam, aankomst 6:25 uur

Nog 5 weken vakantie en we maken er een knalfeest van!

Bye bye buggy

De ochtend begon mooi maar al snel trok het weer dicht en begon de koude wind weer te waaien. Gisteren was het een graad of 25, vandaag niet meer dan 15. Echt een enorm verschil in één dag. Wij begonnen de dag in korte broek om de dag te eindigen in een jawel (Alexandra heeft er inmiddels drie: die van Kathmandu is voor 98% winddicht) een fleecetrui.

Toen wij vanaf de plek op de camping wegreden voelde Hans een lichte weerstand. Na een korte blik in de spiegel bleek dat wij over Dianthe's buggy heengereden waren. Beetje dom van Alexandra om h'm niet weer in de camper te leggen voor vertrek ('s nachts ligt ie namelijk altijd onder de camper vanwege ruimtegebrek). Dit betekende dan ook meteen het einde van de buggy. Dianthe zal de rest van de vakantie moeten lopen.

Wij maakten vandaag een rondje over het Otago Peninsula. Ook bezochten wij het Lanarch Castle. En daar waar een kasteel is zijn volgens Rebecca ook prinsessen. Dus zij zoeken en zoeken maar helaas heeft ze ze niet gevonden. Dianthe beweerde wel twee prinsessen in jurk te hebben gezien. Op een of andere manier rijden wij steeds over een of andere B weg omdat Hans de aanwijzingen van de Navman dame niet op wil volgen. Daar waar ze aangeeft dat hij rechtsaf moet slaan rijdt Hans gewoon rechtdoor. Waarschijnlijk komt dit omdat hij zo wie zo moeite heeft met het opvolgen van aanwijzingen van een dame. Enfin....ook deze keer resulteerde het weer in een balanceren met onze camper over allerlei bochtige weggetjes, wat wegversmallingen erbij en met enorme afgronden ernaast.

Wij zijn hier al echt locals, ahum. Hans werd vandaag zelfs herkend door de kassier van de supermarkt.Nee ook hij dacht dat het weer het weekend er niet beter op zou worden.

Wisten jullie trouwens dat ze hier naast de carwash ook een dogwash hebben? Je zet je hond in een bak, er gaan sproeiers met shampoo langs en de hond ruikt weer als nieuw. Fantastisch toch?

Nieuwjaar in Oamaru

Onze Oud en Nieuw was........bijzonder zullen wij maar zeggen. Geen oliebollen, geen vuurwerk maar..... stilte op de camping. De meisjes lagen te slapen en Hans en Alexandra zaten aan een glas witte wijn. Opeens hoorde Alexandra vuurwerk, dacht ze. Het bleek een auto te zijn die over het gravel reed......

Toen wij opstonden was het voor het eerst weer eens fantastisch weer, echt een kadootje. Dus hebben wij de camper geparkeerd bij een supermooi stadspark met speeltuin en hebben ons goed vermaakt. Daarna doorgereden naar Dunedin. Alexandra reed en Hans kon zijn ogen niet open houden, hij had een..........dipje (want een kater van Oud en Nieuw kan het niet geweest zijn). In de stad werd zij geconfronteerd met een stijgingspercentage van 12%, en met een camper is dat..........heel erg steil. En al helemaal als je moet stoppen voor een stoplicht om vervolgens met de monstertruck de hellingproef te doen. Met klotsende oksels is het haar toch prima gelukt. Hier blijven wij minimaal twee nachten.

Oud en Nieuw

Lieve vrienden en vriendinnen,

Voor ons nog 1,5 uur en dan is het 2010! Wij staan vandaag op een camping in Oamaru en waarschijnlijk is er geen vuurwerk te beleven. Ook geen oliebollen, dat missen wij wel.

Wij willen jullie een hele fijne jaarwisseling toewensen en een heel gelukkig, gezond en voorspoedig 2010! Wij nemen er vanavond een lekkere Montana Sauvignon Blanc op!

Bedankt voor al jullie lieve reacties op onze site! Wij hopen dat jullie ook in 2010 weer trouwe lezers zullen zijn.

Een hele grote knuffel van

Hans, Alexandra, Rebecca en Dianthe