Wat zijn wij aan het doen?

Het is alweer een aantal dagen geleden dat wij wat schreven en prompt kregen wij een sms uit Nederland. Over hoe het met ons ging en omdat men al zooooooo lang niets van ons gehoord had. Allereerst, het gaat prima met ons, wij zijn aan het genieten. Ok, wat hebben wij in de afgelopen dagen gedaan? Om te beginnen hebben wij op 3 december weer een dagje erg relaxed gedaan en zijn wederom niet verder gekomen dan het strand, de ijskraam en de hot tub. Ook de meisjes zijn vandaag in de hot tub geweest omdat we h'm flink hadden laten afkoelen, zie foto's.

Op 4 december moesten wij helaas weer vertrekken uit ons fantastische appartement. Na de nodige inpakstress hebben wij toch echt alles in onze lelijke blauwe sportauto (Holden V6 3.6 liter TDCI) gekregen en zijn wij via de westkust van het Northland teruggereden naar Auckland. Natuurlijk hebben wij met een hug eerst afscheid genomen van Barry. Het was onze bedoeling dat de reis zo'n 5 uur zou duren. Echter, onze rit duurde 8 uur omdat wij voor Auckland in de vrijdagmiddagfile (Ja ook hier!!) terecht kwamen en wij minimaal een uur stil hebben gestaan. Dianthe was echt heel vervelend in de auto. Onze knabbel heeft onderweg de ene na de andere appel gegeten. Via het schitterende Omapere (strand) en Waipoua Forest

( DE bomen uit Lord of the Rings) uiteindelijk in de stromende regen in Auckland beland.

Vijf december was de grote dag (PS: Sinterklaas vieren ze hier niet en wij hadden het al gevierd).... wij werden opgehaald bij het hotel in Auckland en naar het Kea camperdepot gebracht. Nadat wij een uur lang uitleg hadden gehad over hoe, wat en waar (natuurlijk allang weer vergeten) de spullen in de camper gegooid en hop..........de weg op. Petje af voor Hans want die heeft nog nooit met een 7 meter lang voertuig gereden. Hij heeft überhaupt nooit met een aanhanger gereden. Maar....hij reed zo weg alsof hij nooit wat anders had gedaan. Via de Southern Highway one hebben wij een voor het eerst zonnig Auckland verlaten. Wij hadden en camping geboekt in Coromandel, ze noemen het ook wel sweet Coromandel. Halverwege hadden wij toch echt wel honger en zijn wij gestopt bij een winkelcentrum met een food court. (Ja weer een happy meal voor de meisjes). Maar hoe parkeer je zo'n camper? Gelukkig voor ons was er een hulpvaardige local die Hans aanwijzingen gaf waardoor wij bijzonder fraai geparkeerd stonden. Toen wij het schiereiland van Coromandel op kwamen rijden veranderde de natuur in een ontzettend mooie, wat ruige kustlijn. Ha, en toen kwamen ook de haarspeldbochten, one lane bridges en hele smalle weggetjes. Pfffffff, Alexandra zat met haar tenen gekromd naast Hans maar alles ging prima. Toen wij er bijna waren werden wij nog getrakteerd op een hevige plensbui. Het mooie daaraan was dat ook de zon scheen en wij vier regenbogen hebben gezien. Rebecca keek haar ogen uit en had het maar over de pot goud. Helaas dat laatste niet kunnen ontdekken.

De camping waar wij 2 nachten staan is een top 10 Holiday Park camping (Shelly Beach) met 4 sterren. Wij zijn er helaas nog niet achter gekomen waar ze de sterren aan verdiend hebben. (Ja de nacht was wel helder en er waren wat sterren te zien............). We betalen eur 30 per nacht maar er is hier NIETS te doen. Zelfs geen frietkot waar je je avondeten kunt halen. Ok, het toiletgebouw is schoon, maar dat is het wel. De speeltuin voor de kids is redelijk vergaan en van een beach kun je niet echt spreken. De nacht was kort. Alexandra was steeds van mening dat ze inbrekers hoorde en lag de halve nacht te luisteren naar iets wat er niet was. Dianthe werd ook een aantal keer huilend wakker en dat bevorderde de nachtrust ook niet. Op dit moment ligt Dianthe te slapen, als ze zo dadelijk wakker wordt rijden wij naar het centrum en gaat wij ons avondeten voor vanavond kopen. Het is wel erg lekker om zo bij de dag te leven.

Het internet is zo ruk (om maar in termen van Hans te spreken) op deze camping dat enig internetten tot grote ergernis van Alexandra uitsluitend mogelijk is met de laptop op schoot tussen de vuilnisemmers want daar is er nog enigszins bereik. Enfin, direct hebben wij besloten dat Alexandra internet verslaafd is en Hans heeft haar moeten beloven dat er van te voren via internet gecheckt wordt of er op de camping waar wij naar toe gaan wel een adequate verbinding is.

Oja, gisteren moest Albert Jan examen doen voor zijn CFA. We hebben voor hem geduimd en we hopen dat het hem gelukt is. We wachten met spanning af.... Vriend Teune is 4 december in ieder geval getrouwd, shit een superfeest gemist!

Groen!

Even heel poëtisch..........groen is het gras, groen is de natuur hier. En groen is....Alexandra. Groen van de misselijkheid. En nee, collega's van Alexandra.....wij zijn niet zwanger, dus laat die weddenschap maar lekker varen. Vandaag dus op de catamaran op zoek naar dolfijnen. Zodra de boot de haven uitvoer en er gas werd gegeven begon het al een beetje te schommelen in Alexandra's maag. Het heet hier de Bay of Islands. Tussen de eilandjes in is de schommeling in het water nog te hebben. Maar ga je richting open zee en er zijn golven van 1,5 meter hoog dan is het achtbaangevoel niet bevorderlijk voor je maaginhoud. Overigens werd er gezegd dat dit kleine golven waren, ze kunnen ook wel eens 3 meter hoog zijn. Maar eerlijk is eerlijk, het is nog net goed gegaan. Alexandra heeft de vier !!! uur durende boottocht grotendeels met een kostzakje op het achterdek van de catamaran in de open lucht doorgebracht. Op een gegeven moment vond Hans het ook niet erg leuk meer en zat de hele familie op het achterdek naar de horizon te staren.

De dolfijnen.........die speelden vandaag grotendeels verstoppertje. Dus van zwemmen met de dolfijnen is helaas niets terecht gekomen. Gelukkig werden wij in de laatste 15 minuten nog wel getrakteerd op een paar springende dolfijnen voor de boot. Wij hebben een voucher gekregen om deze tocht nog eens over te doen, gratis. De voucher vervalt niet maar of wij ooit nog een keer 4 uur lang zeeziek willen zitten zijn moeten wij nog maar eens gaan bedenken.

Eenmaal aan wal voelde het allemaal veel comfortabeler en keken wij toch terug op een leuke dag. De dag hebben wij, hoe kan het anders, afgesloten met fish and chips.

Rustdag….. alleen wist u datjes

Wist u dat:

• Rebecca alleen nog maar in het Engels wil worden aangesproken en zelf al behoorlijke zinnen weet te maken?
• Rebecca al tot 30 kan tellen in het Engels?
• Rebecca vandaag uit het niets ineens de Engelse vlag heeft getekend?
• Dianthe gisteren voor het eerst spontaan goodbye zei toen we ergens wegreden?
• Wij gisteravond een prachtige sterrennacht hadden vanuit de hot tub op ons balkon?
• De BBQ op ons mega balkon gisteren geweldig was en vandaag zelfs werd overtroffen?
• Alexandra meer kan koken dan alleen een magnetron maaltijd en potjes Olvarit?
• De mosselen hier minimaal 4x groter zijn dan in NL? Dus Theo....... Eat your heart out.
• Wij morgen een poging gaan doen om te zwemmen met dolfijnen?
• Wij alles in het werk zullen moeten stellen om Dianthe binnenboord van de catamaran te houden?
• Dianthe ook al 2x uit bed is gevallen cq gesprongen waardoor er nu allemaal kussens op de grond liggen om haar op te vangen?
• Rebecca het mini loco boekje voor 5 jarigen eigenlijk al te makkelijk vindt?
• Hans nog steeds niet kan fotograferen en dus een fotocursus kado krijgt voor zijn verjaardag?
• De Nieuw-Zeelandse wijnen zeker aan te raden zijn!
• Wij jullie reacties op de website echt onwijs leuk vinden om te lezen, bedankt!!!!!

Actieradius 30 meter

Zo, eindelijk hebben wij vandaag extra relaxed gedaan. Voor het eerst. Wij hebben onszelf vandaag in zo'n 30 meter vanaf ons fantastische appartement begeven. Lekker met de meisjes op het strand gespeeld, ijsjes gegeten. Ja zelfs ge BBQ d met onze mega BBQ op het terras. Daarna lekker in de hot tub gelegen. Volgens de weersverwachting is het nu in Nederland 4 graden. Sorry jongens en meisjes.........bij ons was het vandaag 25 graden.

Liefs en een knuffel van ons

Paihia

Hans is vanochtend naar de Budget Rent a car gegaan en heeft onze auto opgehaald. Raden wat: Een of ander onbekend merk sportauto, 3,6 liter (voor de kenners). Echt te vreselijk. Met een spoiler op de achterkant en van die spoilers onder de deur. De bagage past er amper in.Dus een dikke zonnebril op en hopen dat wij hier geen bekenden tegenkomen.

Wij zijn vandaag van Auckland naar Paihia gereden. Ja links rijden........dat is weer beste even wennen. Via het hoogtepunt van de dag (volgens de lonely planet): de watervallen van Whangarei. Nou het was wel een hoogtepunt maar om een andere reden want zo bijzonder waren de watervallen niet. Toen wij daar aankwamen stonden er 4 politieauto's geparkeerd. Alexandra, altijd nieuwsgierig, liep met Dianthe naar de reling toe waar een agent stond. Die zei tegen Alexandra dat ze maar even bij de reling weg moest gaan: They're bringing a body up. Toen was Alexandra's nieuwsgierigheid natuurlijk helemaal geprikkeld. De 'reddingspoging' zelf hebben wij niet gezien. Hans heeft gezien dat ze het lichaam van de springer (of was het moord?? Wij hadden een alibi) omhoog brachten via een bos. Inmiddels zat Alexandra op de WC met Rebecca toen Hans riep: Daar komt ie. Alexandra stormde met haar broek half op haar knieën van de WC af op zoek naar haar fototoestel. Maar dat laatste mocht niet van Hans. Op een brancard werd het lichaam, onder een fluwelen kleed met een gouden kruis erop, keurig weggereden naar een mortulance.

De hele buurt was inmiddels uitgelopen en vroeg een local met de verf nog in haar haren aan Alexandra wat er allemaal was gebeurd. Rebecca heeft iets voorbij zien rijden maar heeft er niets van begrepen. Zij denkt nog steeds dat de politie een weggevlogen uil in het bos aan het zoeken was.

Inmiddels is Dianthe weer een stuk beter aanspreekbaar, gelukkig. Als je haar iets vraagt is haar antwoord : Ja, kokkeneer (geen idee wat het betekent maar ze moet er zelf steeds hard om lachen).

De rit van Auckland naar Paihia duurde zo'n 3,5 uur. Door mooie landschappen. Erg groen hier, soms een beetje vergelijkbaar met Ierland. Tijdens de rit wilde Rebecca steeds rekenen met appels.

Helaas voor ons was het appartement wat wij geboekt hebben in renovatie.........ha ha ha dus we werden kosteloos ge-upgrade. Wij hebben nu weer een appartement van 60 vierkante meter. Maar nu met 3 slaapkamers, 2 badkamers en...............een mega balkon met uitzicht over zee. En het mooiste: op het balkom staat een hot tub. Jahoeeeeeeeeeeee. De meiden liggen nu in bed, de chardonnay staat koud en Hans en Alexandra duiken zo de hot tub in.

Fijne bijkomstigheid: morgen kunnen wij uitslapen. Wij hebben hier ook een DVD speler dus als de kids wakker zijn kunnen ze eerst even de film van assepoester kijken.

Wij gaan lekker 5 dagen genieten in Paihia (Bay of Islands), in het noorden van Nieuw-Zeeland.

De man met de hamer

En weer een slopende nacht. Wederom was Dianthe om 2:30 uur aan het schreeuwen en stapten de meiden om 3 uur 4 bij pappa en mamma in bed. Dianthe was echter niet meer van plan te gaan slapen en lag afwisselend te jammeren en te aan de haren van mamma te trekken. Heel fijn, not.

Alexandra mocht vanochtend uitslapen omdat het haar verjaardag is. Om 9 uur stond het ontbijt klaar en zaten wij met z'n vieren aan het ontbijt met slingers en ballonnen, erg leuk! Om 9:05 uur had Alexandra haar brood op en was de koek ook op: ze is weer haar bed ingedoken om er vervolgens om 12 uur weer uit te komen met het gevoel alsof ze door 2 treinen was overreden. De man met de hamer heeft toegeslagen..........een paar slechte nachten gaat nog wel maar dit is te veel.

Uiteindelijk zijn wij wel naar buiten gegaan en hebben de Sky Tower bezocht en nog een kleine stadswandeling gedaan.

Op het moment van schrijven is het half 6 's middags en ligt Dianthe in bed te slapen, Rebecca op de bank en Hans op de grond (???) Iedereen is doodmoe. Vanavond gaat iedereen maar eens heel vroeg naar bed en wij hopen op een goede nacht slapen.

Overigens is Dianthe vandaag voor het eerst weer beter in haar hummetje. Het is vandaag af en toe ook Ja in plaats van steeds Nee. Gisteren liep ze nog te tollen op haar benen (waarschijnlijk door de medicijnen) en viel ze steeds om, vandaag loopt ze af en toe weer een stukje en is haar stem niet meer hees. De antibiotica kuur slaat aan. De koorts is gelukkig weg en ze klaagt niet meer over haar oor. Gelukkig maar voor ons want de afgelopen dagen hebben wij haar meerdere malen op het vliegtuig naar Nederland gewenst, zo vreselijk vervelend was ze.....:)

Morgenochtend gaat Hans de huurauto ophalen bij Budget en rijden wij ongeveer 3,5 uur naar het vissersdorpje Pahia, ten noorden van Auckland. Wij hebben daar een appartement voor 5 nachten. Hier in Auckland zitten er met 60 m2 zeer ruim bij, eens kijken of we weer wat moois hebben uitgezocht. Het is op 20.000 km afstand van Nederland, dus het blijft gokken.

Auckland

En weer duurde de nacht korter dan gewenst. Om 3 uur vannacht was Dianthe wakker en riep naar haar pappa en mamma. Snel uit bed gehaald omdat ze anders Rebecca ook wakker zou schreeuwen. Helaas....te laat. En dus eindigden wij de nacht met z'n vieren in het 2-persoonsbed van pappa en mamma. Slapen lukt dan niet goed meer.

Vandaag een heel stuk door Auckland gewandeld. Naar de haven, bootjes kijken. Ook hier heeft de recessie toegeslagen. Er staan veel luxe jachten te koop. Ook door Queens street gelopen. Dit moest het shopping center van Auckland zijn. Ha, dan is men nog niet in Singapore geweest. Voor diegene die ook naar Auckland wil: Het beste kun je shoppen op de New Market (veel kleding winkels). Nu is Alexandra niet zo modebewust maar wat ze hier aantrekken slaat alles: soms lijkt het wel een freakshow. Joost, ook hier verkopen ze gebreide Ugg(ly) boots. Ze kosten € 170. Meenemen?

Leuk is het in Parnell, dit is het oude centrum van Auckland. Koloniale huizen, mooie lantaarnpalen, veel groen, mooi park en.....gratis Wifi-zone (erg belangrijk voor Hans). Met de groene bussen betaal je slechts NZD 1,60 pp, kinderen gratis. 1 NZD = ongeveer € 0,50.

Op een moment liepen wij in Parnell een electronica zaak binnen omdat wij eens wilden kijken of het hier nu goedkoper is dan in Nederland. Rebecca's oog viel op een (hoe kan het ook) roze Barbie laptop. Prijs: ongeveer € 90. Dat vonden wij veel te duur en dus kreeg ze h'm niet. Ze zette het op een huilen en trok het hele arsenaal aan argumenten uit de kast waarom ze die laptop nodig had. Nadat Hans haar een kilometer gedragen had omdat ze opeens niet meer kon lopen vanwege pijn in haar benen en omdat ze naar eigen zeggen niet op kon houden met huilen vroeg ze aan Hans: 'Pappa, deed jij dat vroeger toen je klein was ook? Huilen om je zin te krijgen?' De draak!

Overigens wil Rebecca voor het eerst geen prinses meer worden als ze later groot is: Vandaag wil ze politieman (??) worden. Wellicht morgen politievrouw?

Vandaag ook eindelijk wat boodschappen gehaald waaronder scheerschuim voor Hans. Ja dat was behoorlijk nodig na 4 non-shavings days. Maar eigenlijk.......het staat best wel stoer en geloof het of niet......Hans heeft zich zeer plaatselijk geschoren en heeft nu een baard met snor. Eens kijken of die op een foto al goed zichtbaar is. Geen idee hoelang het blijft zitten.

Aankomst Auckland

Haere Mai! Welkom in Auckland, Nieuw-Zeeland! Brrrrrrrr, het is hier koud! Er staat een behoorlijke wind. Dat laatste was goed te merken met de landing. Zelden zo'n turbulente landing meegemaakt. De piloot gelukkig wel dus met veel geklapper en gebonk stonden wij op de landingsbaan. Na een vlucht van bijna 10 uur staan wij om 12:15 uur lokale tijd aan de andere kant van de wereld. Verder dan dit kan niet. Het tijdsverschil met Nederland is precies 12 uur. Dit is heel apart om je te realiseren.

Wij zijn volledig brak. De vlucht met Dianthe ging gelukkig goed. Ze klaagde wel veel over auw oortje maar ze heeft veel geslapen tijdens de vlucht. Het vliegtuig was alleen tot op de nok gevuld en helaas hadden wij op deze vlucht geen extra stoel. Hans en Alexandra hebben deze nacht niet geslapen en hebben maar een paar films gekeken. Rebecca wilde eerst ook niet slapen (ze was weer bezig met films kijken) en op een gegeven moment leek het echt of ze dronken was. De kraamde van alles en nog wat uit. Aan haar appelsap kon het niet liggen.......toen hebben wij haar beeldscherm maar uitgezet en haar gezegd dat ze moest gaan slapen.

Wij zijn met hangen en wurgen de dag doorgekomen. Verder dan de supermarkt en de Food Alley zijn wij in Auckland nog niet gekomen, dat komt morgen wel. Wij zijn het erover eens dat je beter ineens 12 uur tijdsverschil aan je broek kunt krijgen dan eerst 7 uur en de volgende dag 5 uur. Enfin, als een blok in slaap gevallen.